In de Middeleeuwen speelden ziekte en gezondheid een grote rol in het leven van de mensen.

Er waren wel dokters, apothekers, nonnen, vroedvrouwen en wijze vrouwen in de middeleeuwen die hun uiterste best deden om ongevallen en ziekten te behandelen, maar ondanks dat stierf de helft van de baby’s voor hun vijfde levensjaar.

En ook waren er nog veel ziekten waar geen geneesmiddel voor was.

Men dacht dat veel ziekten de oorzaak waren van geesten of dat het "een straf van God" was, dit kwam omdat men toendertijd zeer bijgelovig was.

Mensen die Lepra of melaatsheid hadden werden van de bevolking afgezonderd, om de kans op besmetting te voorkomen.

De ziekte was ongeneselijk en zeer gevreesd.

De mensen zorgden er dan ook voor om zo weinig mogelijk met deze mensen in contact te komen.

Lepralijers moesten daarom ook een bel of kleppers laten horen om te waarschuwen als er iemand bij hun in de buurt kwam.